ไม่ใช่เพราะว่าเขาท้องเสียอย่างรุนแรง หรือหลงรักในดีไซน์สวยหรูของมัน แม้ว่าห้องน้ำที่นี่จะดูหรูหรากว่าล๊อบบี้ในโรงแรมแถวย่านที่เขาอยู่ก็ตามที ทว่าที่เขาเข้าห้องน้ำบ่อยขนาดนี้เพราะรู้สึกอึดอัดที่จะอยู่ในงานเลี้ยงหรูหราต่างหาก

คลาวด์เพิ่งปฏิบัติภารกิจบนดวงจันทร์สำเร็จ แดนเซลรู้ดีว่าเขาไม่ควรหวังให้คลาวด์กลับมาบ้านทันทีหลังจากนั้น เพราะคลาวด์เป็นคนสำคัญ เป็นคนที่ท่านประธานาธิบดีและรัฐมนตรีทั้งหลายอยากพบ นักธุรกิจสำคัญและดาราต่างรุมล้อมเขา ใครๆก็อยากคุยกับเขา อยากได้เจอตัวเป็นๆ อยากชื่นชมสรรเสริญในสิ่งที่เขาทำ อยากอวดคนอื่นๆว่าได้พบกับเขาแล้ว

ต่างจากมาลีนที่คล่องแคล่วและเข้าหาคนเก่ง แดนเซลกลับชอบอยู่เงียบๆซะมากกว่า เขาวนเวียนอยู่กับโต๊ะค๊อกเทลที่เรียงอาหารชิ้นพอดีคำหน้าตาหน้ากินเอาไว้ยาวเหยียด กับห้องน้ำชั้นหนึ่งซึ่งคนบางตา (คนส่วนมากอยู่ในห้องบอลรูมและห้องน้ำในชั้นนั้น) แดนเซลรู้สึกกระอักกระอ่วนเมื่อมีคนแปลกหน้าเข้ามาทักทายเขาอย่างสนิทสนมราวกับหลานชายเพียงเพราะว่าเขาเป็นลูกบุญธรรมของคลาวด์

ไม่ใช่ว่าแดนเซลรู้สึกแย่ที่อยู่ในฐานะนั้น เขาบูชาคลาวด์และอยากเป็นอย่างคลาวด์ แต่สิ่งที่เขาอยากทำก็คือการได้อยู่ในบ้านอ่านหนังสือเงียบๆแทนที่จะอยู่ในงานสังสรรค์แบบเป็นทางการอย่างนี้

"ไง หนุ่มน้อย ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ล่ะ งานไม่สนุกงั้นเหรอ?" คำทักทายทำให้แดนเซลที่กำลังล้างมืออย่างเหม่อลอยสะดุ้งเฮือก และเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองเงาสะท้อนจากกระจก เขาก็พบกับชายหนุ่มผมทองที่อยู่ในสูทขาว และมันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะไม่รู้จักอีกฝ่ายเพราะชายหนุ่มเป็นคนที่ออกทีวีอยู่บ่อยครั้ง รวมถึงในชั่วโมงประวัติศาสตร์ คุณครูเซร่าก็นำเรื่องของเขามาให้เรียนด้วย

รูฟัส ชินระ ประธานาธิบดีคนปัจจุบันที่มีอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ยิ้มให้กับเขาอย่างเป็นมิตร แดนเซลขยับน้ำหนักที่ลงบนรองเท้าหนังสั่งตัดใหม่เอี่ยมของเขา ก่อนจะส่ายหน้า พูดโกหกอย่างอึกอัก "เอ่อ...ไม่หรอกฮะ งานสนุกมากเลยฮะ" เมื่อเห็นรอยยิ้มรู้ทันและคิ้วที่เลิกขึ้นเป็นเชิงถาม เขาก็พยายามนึกหาเรื่องมายืนยัน "จริงๆนะฮะ ผมยังได้เห็นนางเอกละครเวทีเรื่อง 'Loveless' ตัวเป็นๆอีกด้วย" อันที่จริงถ้ามาลีนไม่ได้ชี้ให้ดูและบอกกับเขา แดนเซลกับยังไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือเธอ เขาไม่เคยดูละครเรื่องนั้น เห็นแต่เพียงโปสเตอร์แผ่นใหญ่ที่ติดโฆษณาไว้ตามตึก

"ดีแล้วล่ะ ถ้าเธอสนุกก็ดีแล้ว" รูฟัส ชินระ ล้างมือของเขา "เธอคงจะภูมิใจในตัวพ่อเลี้ยงของเธอ เขาเป็นคนที่ยิ่งใหญ่มาก"

แดนเซลพยักหน้า รู้สึกแปลกๆที่คนใหญ่โตอย่างท่านประธานาธิบดีอยากจะคุยกับเด็กอย่างเขา คุณครูเซร่าจะต้องอยากฟังเรื่องนี้แน่ๆ เพราะงั้นแดนเซลจึงอยากยืดบทสนาออกไปเพื่อที่เขาจะได้มีเรื่องไปเล่าให้คุณครูเยอะๆ แต่เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ท่านประธานาธิบดีคงไม่สนใจเรื่องของเล่นชิ้นล่าสุด เกมส์ออกใหม่ หรือว่าการ์ตูนที่กำลังดังอยู่ในทีวีหรอก

ชายหนุ่มผมทองปิดก๊อกน้ำลง ก่อนจะหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กๆที่พับจัดเรียงไว้อยู่บนถาดกระเบื้องมาเช็ดมือแล้วทิ้งลงถังซักข้างใต้ "รู้มั๊ย แดนเซล งานเลี้ยงพวกนี้ความจริงก็สนุกดีอยู่หรอก แต่ถ้าเธอต้องไปอาทิตย์ละห้าวัน และคนที่เธออยากคุยด้วยถูกฉกไปทุกสามนาทีล่ะก็ มันก็น่าเบื่อเหมือนกันนะ" รูฟัส ชินระ มองเขาที่ทำตาโตใส่เมื่อได้รู้ความจริงเรื่องนั้น เพราะไม่น่าเชื่อเลยที่คนอย่างท่านประธานาธิดีจะบอกว่าเบื่องานสังคมออกมาได้ "เพราะงั้นกว่างานจะเลิกก็เกือบห้าทุ่ม แล้วนี่ก็ยังไม่สามทุ่มเลย ชั้นเลยกะว่าจะดอดออกจากงานไปเล่นพินบอลที่ห้องหน่อยน่ะ" รอยยิ้มของอีกฝ่ายกว้างขึ้นเมื่อได้เห็นตาที่เบิกกว้างแล้วกว้างขึ้นไปอีก "การเป็นประธานาธิบดีก็เยี่ยมตรงนี้แหล่ะ เธอจะได้พักห้องสูทที่ดีที่สุด ด้านในมีทั้งบาร์เครื่องดื่ม บาร์ขนม ทีวี คาราโอเกะ บริการดีถึงขนาดมีตู้เกม โต๊ะสนุ๊ก แล้วก็โต๊ะเล่นป๊อกเด้งด้วยนะ เธออยากจะไปเล่นด้วยกันมั๊ย?"

หลังจากที่เขาสร่างจากความตกตะลึง แดนเซลก็พยักหน้าเป็นเชิญตกลงต่อคำชวนของท่านประธานาธิบดี คุณครูเซร่าจะต้องไม่เชื่อแน่ๆเลยว่าท่านประธานาธิบดีที่กล่าวสุนทรพจน์อย่างองอาจอยู่บนจอทีวีจะชวนเขาขึ้นไปเที่ยวห้อง แดนเซลรู้สึกตื่นเต้นจนตัวสั่นขณะที่เดินตามท่านประธานาธิบดีที่เดินนำออกไปจากห้องน้ำ กดลิฟต์ขึ้นไปล๊อบบี้ชั้นบนเพื่อที่จะไปต่อลิฟต์อีกตัวหนึ่งซึ่งจะนำขึ้นไปสู่ห้องพักสำหรับวีไอพี

fin.