::

S
e
a

i
n

t
h
e

W
i
n
t
e
r

::


:: Final Fantasy 7 Role Palying Game fan fiction ::
:: Sea in the winter :
:: Author : hyperkaoru ::
:: Rate : PG ::



ไปทะเลกันเถอะฮะ วินซ์

ขับรถไปตามถนนที่โล่งว่างของชานเมือง มีแค่คุณกับผมแล้วก็เพลงจากคลื่นวิทยุ ผ่านทุ่งหญ้าสีน้ำตาลทองที่ซึมเซาลู่ไปตามลมหนาว ผ่านภูเขาสูงที่จะไม่มีวันได้เห็นเมื่ออยู่ในมิดการ์ ผ่านกระท่อมหลังเล็กๆกับฝูงวัวที่กินก้มหน้าก้มตากินหญ้าและฝูงม้าที่วิ่งเล่นอย่างอิสระเสรี

ทะเลอยู่ไม่ไกลนี่เอง สีเงินระยิบระยับพร่าวพราวบนพื้นน้ำสีเทาค่อยๆโผล่พ้นขอบถนนขึ้นมา ทันทีที่รถจอด ผมก็ปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วรีบเปิดประตู สิ่งแรกที่ปะทะเข้ามาคือสายลมเย็นเฉียบชวนหนาวสั่นเจือปนด้วยกลิ่นเกลือ

ทะเล ทะเล ทะเลในฤดูหนาว

วิ่งลงจากบันไดคอนกรีต ทันทีที่เหยียบลงบนพื้นทราย ผมก็ปลดสนีกเกอร์คู่โปรดออก ตามด้วยถุงเท้าแล้วโยนมันไว้แถวนั้น เท้าเปลือยเปล่าย่ำไปตามทรายสีขาวเนื้อละเอียด ทำให้รู้สึกเหมือนเลือดกลับมาเดินได้สะดวกอีกครั้งหลังจากที่นั่งอยู่ในรถมานาน วิ่งออกไปยังหาดที่ไร้ผู้คนแล้วหันกลับมามองคุณที่ค่อยๆเดินลงมา รอคอยอย่างตื่นเต้นและแทบอดรนทนไม่ไหว อยากให้คุณมาอยู่ตรงนี้ด้วยกันกับผม ฟองคลื่นนุ่มนวลและเย็นเฉียบเหมือนกับแชมเปญล้อไปตามสันทรายและแทรกผ่านเข้าไปใต้พื้นที่ยืนอยู่จนให้ความรู้สึกเหมือนมันนุ่มยวบลงไป

คุณถอดรองเท้าออกแล้ววางไว้ข้างๆรองเท้าที่กระจายไปคนละทางของผม เดินทอดน่องเข้ามา ผมสีดำของคุณปลิวไสวไปตามสายลม เน็คไทที่ดูท่าทางน่าอึดอัดถูกคลายออก บนใบหน้าของคุณมีรอยยิ้มจางๆเมื่อเงยขึ้นมามองผม

ทะเลในฤดูหนาว สีเทาที่แสนเงียบเหงา

ผมฉวยมือของคุณไว้ ก่อนจะลากคุณที่ไม่เต็มใจนักลงไปในทะเลจนลึกถึงหัวเข่า คุณทำหน้าไม่ชอบใจเพราะพวกเราไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยน ซึ่งหมายความว่าคุณต้องกลับด้วยขากางเกงเปียกๆ ผมหัวเราะ บอกว่าผมไม่ได้รังเกียจความคิดที่คุณจะขับรถกลับทั้งที่ตัวเปลือยเปล่า

คุณส่งสายตาอาฆาตมาให้ นั่นทำให้ผมออกวิ่งแล้วตะโกนบอกให้คุณจับผมให้ได้ ดูเหมือนวันนี้คุณจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะคุณวิ่งไล่ตามผม พื้นทรายที่ยวบไปตามแรงเหยียบและน้ำทะเลชะลอให้พวกเราช้าลง ผมมองข้ามบ่าตัวเองหันไปดูว่าคุณตามมาถึงไหนแล้วก็ต้องหัวเราะ คุณดูจะมีปัญหากับลมที่พัดตีมาจากทางด้านหลังจนต้องใช้มือนึงรวบเส้นผมซึ่งกระจายไปตามลมเอาไว้ ตามมาสิ ตามผมมาสิฮะ วินซ์ จับผมให้ได้

เมื่อหันไปอีกที คุณก็หายไปซะแล้ว ผมหยุดวิ่งแล้วกระพริบตาถี่ๆ พอจะอ้าปากเรียกคุณ เสียงที่ออกมาก็เปลี่ยนเป็นเสียงอุทานด้วยความตกใจแทนเมื่อด้านข้างของลำตัวถูกแท็ค เพราะไม่ได้ตั้งตัวจึงเซล้มลงไปในทะเล สำลักน้ำที่ท่วมเข้ามาในปากและเกือบจะเข้ามาในจมูกถ้าเกิดว่ายันตัวขึ้นมาไม่ทัน น้ำเย็นเฉียบซึมผ่านเสื้อยืดและกางเกงยีนส์จนผิวเนื้อข้างใต้ชุ่มโชกไปหมด เส้นผมของคุณตกระล้อมกรอบลงมาเหมือนม่านสีดำเมื่อคุณนั่งคร่อมลงมาบนตักของผม ภายใต้เงาสลัว ดวงตาสีแดงเป็นประกาย ริมฝีปากคู่นั้นประดับด้วยรอยยิ้มขี้เล่นและผมก็อยากจูบคุณ เพราะงั้นผมจึงเงยหน้าขึ้นไปประทับจูบซึ่งเต็มไปด้วยรสเค็มๆของน้ำทะเล

มือของคุณรั้งต้นคอของผมเข้าไป ก่อนจะแทรกลิ้นเข้ามาในปากของผม แล้วพึมพำว่าผมควรจะเปลี่ยนยี่ห้อหมากฝรั่งใหม่เพราะทู๊ตตี้เบอร์รี่ไม่ใช่รสนิยมของคุณ ผมหงายหน้าออกมาหัวเราะ มองคุณที่ขมวดคิ้วใส่แล้วก็ยิ่งหยุดไม่ได้เข้าไปใหญ่ คุณแค่นเสียงรำคาญในลำคอก่อนจะขยุ้มคอเสื้อของผมกลับเข้าไปจูบอีกครั้ง

เสียงคลื่นซัดซา นกนางนวลร้องแว่วมาแต่ไกล ที่นี่ไม่มีใครนอกจากเรา สีเทา สีเทาของทะเลในหน้าหนาวค่อยๆถูกย้อมให้กลายเป็นสีส้มทอง พวกเราจูบกันครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างกายเกาะเกี่ยวสัมผัส ดวงตาที่สบประสานดูลึกซึ้งอย่างน่าแปลกประหลาด หัวใจของผมขยายพองโตอยู่ในอกเมื่อรอยยิ้มบางๆปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของคุณ มันทำให้ผมอดยิ้มตามไม่ได้

ทะเลในหน้าหนาว สีเทาที่เงียบเหงา

ท่ามกลางคลื่นที่ซัดซาเข้ามา มือของเรากระหวัดนิ้วกุมกันอยู่ใต้น้ำที่อุ่นกว่าบนหาด ก่อนที่จูบอันนุ่มนวลจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง

fin.

 

Any comment? Yes, please. Invite you to my board. Thank you!